Εκπαιδευτική Επίσκεψη Γ’ Γυμνασίου

Επεράσαμε όμορφα …

Η Γ΄ τάξη του σχολείου μας πραγματοποίησε με επιτυχία την εκπαιδευτική της επίσκεψη στο διάστημα 24 – 27 Απριλίου, μετά από απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων που έκρινε πως ήταν δυνατό το εγχείρημα με τη συνεργασία των μαθητών και μαθητριών και των συνοδών καθηγητών τους. Σκοπός της επίσκεψής μας ήταν να γνωρίσουν οι μαθητές μας την περιοχή της Φωκίδας, στην οποία εντοπίζονται μερικοί από τους σημαντικότερους ιστορικούς και αρχαιολογικούς προορισμούς της Στερεάς Ελλάδας.
Ξεκινήσαμε από το λιμάνι της Ερμούπολης την Παρασκευή, 24 Απριλίου, το μεσημέρι και φτάσαμε στον προορισμό μας, στο ξενοδοχείο μας στην παραλία της Ερατεινής, το βράδυ της ίδιας μέρας. Ξεκούραστοι ξεκινήσαμε την περιήγησή μας το πρωί της επομένης από το «Βαγονέτο», ένα μεταλλευτικό πάρκο στις πλαγιές της Γκιώνας, το οποίο λειτουργεί ως χώρος επίσκεψης και βιωματικής μάθησης. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να κατεβούμε στις στοές του παλιού ορυχείου με τα αυθεντικά βαγόνια που μετέφεραν τους εργαζόμενους στα έγκατα της γης και να δούμε πώς πραγματοποιούνταν οι εργασίες της εξόρυξης του βωξίτη, βασικό προϊόν του οποίου είναι το αλουμίνιο. Από κει φύγαμε για τη θαλασσινή πολιτειούλα του Γαλαξειδίου, όπου ξεναγηθήκαμε καταρχάς στο παλαιότερο και πληρέστερο Ναυτικό Μουσείο στην Ελλάδα, θαυμάζοντας χάρτες και ναυτικά όργανα, ζωγραφικές αναπαραστάσεις και μοντέλα παλιών ιστιοφόρων, ακρόπρωρα, αλλά και την εκπληκτική συλλογή γραμματοσήμων με ναυτικά θέματα από όλο τον κόσμο. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε τις πανέμορφες εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, με το εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο και την αινιγματική Σταύρωση-Ανάσταση, αλλά και της Αγίας Παρασκευής, όπου μας περίμενε μια έκπληξη: χαραγμένα από τον «γεροκαπετάνιο» στο μαρμάρινο δάπεδο του ναού τα σημάδια του ζωδιακού κύκλου δείχνουν την κίνηση του ήλιου εντοπίζοντας τις ισημερίες στο ηλιακό ημερολόγιο. Με τη βοήθειά του κάποιοι από τους μαθητές μας εντόπισαν τις γραμμές που δήλωναν την ημερομηνία των γενεθλίων τους. Η περιήγησή μας ολοκληρώθηκε στο κάστρο της Ναυπάκτου, από τα τείχη του οποίου θαυμάσαμε τον Κορινθιακό και τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου. H μέρα μας έκλεισε με την επιστροφή και το πάρτυ μας σε αίθουσα του ξενοδοχείου, όπου μαθητές και μαθήτριες με τους καθηγητές και τις καθηγήτριές τους χόρεψαν με την ψυχή τους σε ρυθμούς παραδοσιακούς, μοντέρνους και … οριεντάλ.
Η Κυριακή ξεκίνησε με επίσκεψή μας στο Μουσείο Θυμάτων της Σφαγής στο Δίστομο, με τη συγκλονιστική παρουσίαση των γεγονότων της 10ης Ιουνίου του 1944, όταν Γερμανοί στρατιώτες ακολούθησαν την εντολή που τους είχε δοθεί και αιματοκύλισαν το Δίστομο, σφάζοντας αδιακρίτως άνδρες, γυναίκες, γέροντες, παιδιά, ακόμη και βρέφη. Εγκαταλείψαμε το μαρτυρικό τόπο συγκινημένοι και προβληματισμένοι για τα δεινά που προκάλεσε ο ναζισμός και εξακολουθεί να προκαλεί παντού και πάντα η ωμή βία. Συνεχίσαμε με μία στάση για ξεκούραση, φωτογραφίες και ψώνια στην κοσμοπολίτικη Αράχωβα για να καταλήξουμε στον τελευταίο προορισμό της ημέρας: Δελφοί, ο ομφαλός του κόσμου. Εξαιρετική ήταν η ξενάγηση που μας έγινε από την Ηλέκτρα, η οποία ερμήνευσε για όλους μας τα ερείπια των θαυμαστών μνημείων ενός από τους πιο δημοφιλείς προσκυνηματικούς προορισμούς του αρχαίου κόσμου, αλλά και των σύγχρονων επισκεπτών, που κατακλύζουν τον χώρο από κάθε γωνιά της γης. Μάλιστα κάποιοι από μας επέδειξαν ξεχωριστό ταλέντο στη σύσφιξη των σχέσεων με ξένους τουρίστες και την εκμάθηση … κινέζικων. Αφού κάναμε τη διαδρομή μέχρι το αρχαίο θέατρο, όπου ξαναθυμηθήκαμε τα μέρη του θεάτρου και τις λειτουργίες τους, ανεβήκαμε μέχρι και το στάδιο -το μεγαλύτερο στον ελλαδικό χώρο, απ΄όπου θαυμάσαμε την κοιλάδα των Δελφών. Η ημέρα μας τελείωσε με παιχνίδια μπάσκετ, βόλεϊ και ποδοσφαίρου στα γήπεδα του ξενοδοχείου μας, με καλό φαγητό και ξεκούραση στα δωμάτια μας, μιας και ήταν η τελευταία μας βραδιά στην Ερατεινή.
Τη Δευτέρα το πρωί ξεκινήσαμε με προορισμό το ιστορικό μοναστήρι του Οσίου Λουκά στο Στείρι, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco και αφού ξεναγηθήκαμε στους χώρους της βυζαντινής μονής που φιλοξενούν τα σπάνια ψηφιδωτά του 11ου αιώνα, προσκυνήσαμε το λείψανο του ιατρού αγίου και αναχωρήσαμε για Αθήνα. Τελευταία μας στάση το Ευγενίδειο Ίδρυμα στην Αθήνα, όπου παρακολουθήσαμε μια εντυπωσιακή προβολή για τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος στη θόλο του Πλανηταρίου, αφού ψωνίσαμε τα τελευταία ενθύμια της εκπαιδευτικής μας επίσκεψης.
Επιβιβαστήκαμε στο πλοίο της επιστροφής και διασκεδάσαμε με παιχνίδια, τελευταίο από τα οποία ήταν ένα κουίζ γνώσεων που σχετιζόταν με όλες μας τις εμπειρίες και το οποίο είχαν δημιουργήσει οι συνοδοί καθηγητές την προηγουμένη.
Φτάσαμε στη Σύρο χορτασμένοι εμπειρίες και συναισθήματα: Μάθαμε ένα σωρό καινούργια πράγματα για μια περιοχή της Ελλάδας που ήταν άγνωστη στους περισσότερους από μας, δεθήκαμε μεταξύ μας, ακόμη και με όσους ή όσες δεν θα φανταζόμασταν ότι θα μπορούσαμε να ταιριάξουμε -μαθητές με μαθητές, καθηγητές με καθηγητές, καθηγητές με μαθητές- αφήσαμε τους άλλους να ανακαλύψουν πράγματα που δεν ήξεραν για μας, αναγκαστήκαμε να πειθαρχήσουμε σε κανόνες και οδηγίες που ίσχυαν για όλους αδιακρίτως, μάθαμε να είμαστε συνεπείς στα ραντεβού μας, αλλά και να διασκεδάζουμε χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουμε σε υπερβολές -καμμιά φορά επικίνδυνες για μας τους ίδιους και που θα μπορούσαν να στενοχωρήσουν όλους τους υπόλοιπους. Με λίγα λόγια πετύχαμε όλους τους σκοπούς της ολοκληρωμένης εκπαιδευτικής διαδικασίας: κατάκτηση νέας γνώσης και μάλιστα με τρόπο βιωματικό, κοινωνικοποίηση, σεβασμό στα δικαιώματα και στις ιδιαιτερότητες του καθενός και καθεμιάς μας, καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, της αλληλεγγύης και της συνεργατικότητας. Ας συνυπολογίσουμε ακόμη στα οφέλη που αποκόμισαν οι μαθητές και οι μαθήτριές μας την προσπάθεια που κατέβαλαν για τη συγκέντρωση ενός αξιόλογου ποσού, ώστε να δοθεί σε όλους και όλες η δυνατότητα να συμμετάσχουν στην επίσκεψη – και τι είναι αυτό παρά η επίδειξη οργανωτικότητας, συνεργατικού και επιχειρηματικού πνεύματος από μέρους τους! Αξίζουμε, δικαίως, θερμά συγχαρητήρια όλοι μας, γιατί καταφέραμε να φέρουμε το εγχείρημα σε πέρας και να γυρίσουμε στα σπίτια μας με το χαμόγελο στα χείλη!
Μακάρι όλοι μας να είχαμε περισσότερες ευκαιρίες να αποκτήσουμε παρόμοιες εμπειρίες από την αρχή της σχολικής διαδρομής των μαθητών και μαθητριών μας στο Γυμνάσιο! Ας κρατήσουμε, όπως και να΄χει, την πολύτιμη ανάμνηση αυτής της εκπαιδευτικής μας περιήγησης στην καρδιά και στο μυαλό μας για τα χρόνια που θα έρθουν και ας εμβαθύνουμε στις καλές πρακτικές που κατακτήσαμε -ο καθένας από τη δική του θέση και μέσα στα όρια του δικού του ρόλου!

Οι συνοδοί καθηγητές

                    Γεωργίου Ανδρέας
                    Ευωδιάς Κωνσταντίνος
                    Ντίνου Μαρία
                    Παπαδογεωργοπούλου Ελένη
                    Παπαλαζάρου Ευαγγελία

Σχετικές δημοσιεύσεις