ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΝΕΡΟ
Την Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου, επισκεφθήκαμε την Πινακοθήκη Κυκλάδων, ώστε να
παρακολουθήσουμε την έκθεση που οργάνωσε η oμάδα DEFORME, με θέμα το νερό.
Συνοδοί της τάξης μας ήταν ο κ. Ευωδιάς και η κ. Παπαλαζάρου. Στην έκθεση μας
ξενάγησαν τα μέλη της ομάδας, Σοφία και Έφη.
Η έκθεση περιείχε μια πληθώρα έργων πολλών ειδών, όπως έργα ζωγραφικής, βίντεο,
κεραμικά, με κέντημα, γλυπτά, εγκαταστάσεις, καθώς και ποικίλο φωτογραφικό υλικό. Τα
έργα είχαν εκτεθεί σε ομάδες και κάθε ομάδα είχε τα δικά της χαρακτηριστικά, με κάποιες
από αυτές να κρύβουν κοινωνικά μηνύματα σ σχέση με το νερό. Έργα ζωγραφικής με
σκουριά, φωτογραφίες που έμοιαζαν με ζωγραφικά έργα και πολλά άλλα πρόσθεταν στην
έκθεση έναν ξεχωριστό τόνο.
Το συνολικό εγχείρημα, εκτός από όμορφο, ήταν και ένας εναλλακτικός τρόπος
δημιουργίας μηνυμάτων για διάφορα προβλήματα που αφορούν το νερό. Όπως είναι
ευρέως γνωστό, το νερό είναι κάτι πολύτιμο, όμως σε περιορισμένο απόθεμα, κάτι το οποίο
κατάφερε με επιβλητικό τρόπο να τονίσει η έκθεση. Γενικότερα, ο συνδυασμός των
κοινωνικών μηνυμάτων με τα ίδια τα έργα έκανε το εγχείρημα εντυπωσιακό.
Α. Ζ.
Πιστεύω πως ήταν μια πολύ ωραία έκθεση, η οποία ήταν ικανή να προσφέρει πολλή τροφή
για σκέψη. Το θέμα της αφορούσε κάτι με το οποίο μπορούν όλοι να ταυτιστούν: το νερό,
γενέτειρα της ζωής!
Γ. Κ.
ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ
Ένας πίνακας που μου έχει μείνει ακόμα στο μυαλό ήταν «Το αμίλητο νερό».
Απεικόνιζε μια γυναίκα με παραδοσιακή φορεσιά, η οποία κουβαλά μια τεράστια
στάμνα με νερό. Το παράδοξο του πίνακα είναι ότι η στάμνα είναι τεράστια σε
μέγεθος σε σχέση με τη φιγούρα της γυναίκας. Είναι ένας πίνακας λιτός, αλλά πολύ
εκφραστικός. Βασίζεται στο έθιμο του αμίλητου νερού, όταν οι κοπέλες μετέφεραν
μια στάμνα με νερό την παραμονή της γιορτής του Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή.
Χαρακτηριζόταν αμίλητο, γιατί όσο το μετέφεραν οι κοπέλες δεν έπρεπε να
μιλήσουν καθόλου. Κ.Κ.
Το αγαπημένο μου έργο ήταν « Η στάθμη»: Ήταν ένα σύνολο έργων που το
επίκεντρό τους ήταν η γραμμή. Στην πρώτη ζωγραφιά απεικονίζεται ουσιαστικά μια
θάλασσα με ένα κύμα. Όμως το νερό της θάλασσας σχεδιάζεται με λέξεις και με
φράσεις. Στη δεύτερη ζωγραφιά διακρίνω απλά μια θάλασσα με ρεύματα μέσα της.
Η Τρίτη μας δείχνει μια πισίνα άδεια, χωρίς στάλα νερού. Στην τέταρτη, μια
θάλασσα που διακρίνονται μέσα της κύματα ζωγραφισμένα σαν αφηρημένο
σχέδιο. Και στην τελευταία, πάλι μια θάλασσα που μέσα της υπάρχουν πλέγματα
νερού σαν πλεξούδες. Η γραμμή, λοιπόν, υπήρχε στο καθένα από τα έργα ως το
σημείο που σταματάει η θάλασσα σε ύψος και ήταν πάντα ολόισια και απότομη.
Ένα έργο εντυπωσιακό και ενδιαφέρον στις λεπτομέρειές του. Α.Θ.
Ένας από τους πίνακες που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, λόγω του συνδυασμού
των χρωμάτων και της κεντρικής θέσης στην οποία βρισκόταν, ήταν αυτός που
απεικόνιζε μια άδεια πισίνα με μια γυαλιστερή ασημένια σκάλα στο κέντρο της. Στο
βάθος του πίνακα υπήρχαν μεγάλες γλάστρες και διάφορα θαυμαστά φυτά που σε
συνδυασμό με την άδεια πισίνα πρόσθεταν στον πίνακα μια αίσθηση γαλήνης,
ηρεμίας και ανακούφισης. Αυτό το έργο μου δημιούργησε μια αίσθηση ευεξίας και
μου έφερε αναμνήσεις από ωραίες διακοπές που είχα κάνει στο παρελθόν. Δ. Κ.
Ένα πολύ ιδιαίτερο έργο ήταν μια εγκατάσταση με σκοινιά που στερεώνονταν στο
ταβάνι της αίθουσας και πλέκονταν σε δίχτυ. Πάνω στο δίχτυ επέπλεαν βαρκούλες
φτιαγμένες από κουκούτσια αβοκάντο χωρισμένα στη μέση. Κάποιες από τις
βαρκούλες είχαν πέσει βυθιστεί κάτω από το δίχτυ. Ήταν ένα έργο για τους
ανθρώπους που έρχονται με βάρκες από τη θάλασσα για να βρουν καταφύγιο στη
χώρα μας. Άλλοι τα καταφέρνουν κι άλλοι όχι. Α.Ζ. -Γ.Κ.
